தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் நகலே தமிழ் மக்கள் பேரவை

தமிழர்களின் பிரச்சினைகளைக் குழப்புவதற்கு தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு இருக்கும் நிலையில், அதே பணியை மேலும் தனித்துவமாக மேற்கொள்வதற்கே தமிழ் மக்கள் பேரவை ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிய வருகிறது.

தமிழ் மக்களைப் பொறுத்த வரையில் அவர்களது பிரச்சினைகள் நாட்டின் ஏனைய இன மக்களினதும் பிரச்சினைகளைப் பார்க்க வேறுபட்டதாகவே காணப்படுகின்றன.

யுத்தம் நிலவிய காலகட்டத்திலும் அதற்கு முன்பும், தமிழ் மக்கள், நாட்டின் அபிவிருத்திப் பணிகள் உட்பட பல்வேறு சலுகைகளில் புறக்கணிக்கப்பட்டே வந்துள்ளனர். யுத்தத்தின் பின்னரான காலப்பகுதியில் தமிழர் பிரதேசங்கள் பல்வேறு அபிவிருத்திகளை கண்டுள்ள போதிலும் தமிழர்களது உணர்வுப்பூர்வமான அபிலாஷைகள் நிறைவேற்றப்படாத நிலையே தொடர்கின்றது.

18.12-495x264

முஸ்லிம் மக்களைப் பொறுத்தவரையில் அம் மக்களின் அரசாங்க பிரதிநிதிகள் அம் மக்களின் தேவைகளை ஓரளவுக்கேனும் பூர்த்தி செய்தும், அவர்கள் தம் பகுதிகளை அபிவிருத்தி செய்தும் வருகின்ற நிலையில் தமிழர் தரப்பு அரசியல் பிரதிநிதிகளில் மக்களின் தேவைகள், பிரதேச அபிவிருத்திகளை மேற்கொண்டிருப்பவர் டக்ளஸ் தேவானந்தாவைத் தவிர வேறு எவரும் இல்லை என்ற கணிப்பே மேலோங்கியிருக்கிறது.

மேலும் யுத்தப் பாதிப்புகளில் இருந்து தமிழர்கள் இன்னும் முழுமையாக விடுபடாத நிலையே காணப்படுகின்றது. அத்துடன், அங்கவீனங்கள், பெண் தலைமைத்துவ குடும்பங்கள், இடம் பெயர்ந்துள்ள மக்கள் மீளக் குடியேற்றப்படாமை, அரசியல் கைதிகள், மீளக் குடியேற்றப்பட்டோருக்கான அடிப்படை வசதிகளின்மை, வேலை வாய்ப்பின்மை, கடல் தொழில் ரீதியில் அத்துமீறல்கள், இந்திய மீனவர்களாலான பாதிப்புக்கள் என தமிழர்கள் முகங்கொடுத்து வருகின்ற பிரச்சினைகள் ஏராளம். இவ்வாறான பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கு தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பினர் இதுவரையில் எவ்விதமான முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டுள்ளதாக தகவல்கள் எதுவும் கிடையாது.

மாகாண சபைக்கு அதிகாரமில்லை என தொடர்ந்து கூறிவரும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பினர், தற்போது அதற்குள்ள அதிகாரங்களின் கீழ் மத்திய அரசு ஒதுக்குகின்ற நிதியைக்கூட மக்களுக்காக செலவு செய்ய திறனற்ற நிலையில் இருப்பதையே தொடர்ந்து காணக்கூடியதாக உள்ளது.

இந்த அதிகாரங்களைக் கொண்டியங்கும் நாட்டின் ஏனைய மாகாண சபைகள் அம் மக்களுக்காக பல்வேறு அபிவிருத்தி நடவடிக்கைகளை திறம்பட முன்னெடுத்து வருவது குறிப்பிடத்தக்கது.

TNA-MPs_95650_445

தமிழ் மக்களின் அரசியல் உரிமைப் பிரச்சினை தீர்வு பற்றி பார்க்கும் போது அது பற்றி நாளாந்தம் பல்வேறு கதைகளைக் கூறிவரும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பினர், இதுவரையில் எவ்விதமான தீர்வுத் திட்டத்தையும் முன்வைக்காத நிலையே காணப்படுகின்றது. தொடர்ந்தும் தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளைக் குழப்பிக் கொண்டே, அதற்கான தீர்வுகளை எட்டுவதற்கான இடைவெளியை அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு, உண்மையிலேயே இதய சுத்தியுடன் தமிழர்களின் பிரச்சினைகள் குறித்து எண்ணிப் பார்க்காத நிலையே தொடர்கிறது. மறுபக்கம் பார்க்கும் போது, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு என்பது தேர்தலுக்கான, சிங்கள எதிர்ப்புவாத அமைப்பே தவிர, தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கக்கூடிய, தமிழர்கள் நலன் சார்ந்த அமைப்பு அல்ல என்ற வகையிலேயே அது இன்று ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது.

தமிழர்களது பிரச்சினைகளத் தீர்க்கும் கொள்கையில்லாமல், அரசியலுக்காக சிங்கள எதிர்ப்புவாதத்தின் ஊடாக இரு சமூகங்களையும் ஒதுக்கி வைத்து அதனூடாக தங்களது நலன்களை மாத்திரமே கருத்தில் கொண்டு செயற்படும் நிலையில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு இருப்பதைக் காணலாம்.

இதன்போது தமிழர்களை திருப்திப்படுத்துவதற்காக அல்லது அமைதிபடுத்துவதற்காக அவர்கள் கையில் எடுத்துக் கொண்டுள்ள தந்திரமே தமிழ்த் தேசியம் என்பதாகும். தேசியம் என்பது அது சார்ந்த மக்களையும், அம் மக்களது தேசத்தையும் காப்பதாகும். காப்பது என்பதில் அம்மக்களது தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்தல் தொடங்கி அனைத்தும் உள்ளடங்குகிறது. ஆனால், தமிழ்த் தேசியம் பேசுகின்ற கூட்டமைப்பு, இதில் எதையாவது இதுவரை செய்துள்ளதா என்ற கேள்வியை ஒவ்வொரு தமிழர்களும் தன்னிடமே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.

இவ்வாறானதொரு நிலையில் தமிழ் மக்கள் பேரவை ஆரம்பிக்கப்பட்டிருக்கிறது. மக்களால் நிராகரிக்கப்பட்டவர்களால் இப் பேரவை ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ளதாக ஒரு சிலர் கூறுகின்றனர். அது தவறு. முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரன் மக்களின் வாக்குகளால் தெரிவு செய்யப்பட்டவர். சுரேஸ் பிரேமச்சந்திரன், விஜயகலா, அங்கஜன் போன்றோரை விட அதிக வாக்குகளை கடந்த பொதுத் தேர்தலில் பெற்றவர் சுமந்திரன், சரவணபவன் போன்றவர்களது சூழ்ச்சிகள் காரணமாகவே இவர் தோற்கடிக்கப்பட்டார் எனக் கூறப்படுகிறது.

எனவே இவர்கள் மக்களால் நிராகரிக்கப்பட்டவர்கள் என்பது தவறான கருத்து.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பினுள் இவர்களுக்கு எதிராக மேற்கொள்ளப்பட்டுவரும் சதிகளின் முன்னே தமக்கான இன்னொரு அரசியல் தங்குமிடம் என்ற ரீதியிலேயே இவர்கள் இந்தப் பேரவையை உருவாக்கியுள்ளனர் என்பதே யதார்த்தமாகும். இவர்கள் மாத்திரம் கூட்டமைப்பிலிருந்து பிரிந்து பேரவையை ஆரம்பித்தால் அது தங்களுக்குத் தோல்வியையே தரும் என்பதால் பிற சிலரையும் இணைத்துக் கொண்டு இந்த பேரவையை ஆரம்பித்துள்ளனர். எனினும் இவர்களது அடிப்படையானது தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு என்பதை நாம் அவதானத்தில் கொள்ள வேண்டும். அதாவது, தமிழர்களது பிரச்சினைகளைத் தீர்க்காமல், அதனைக் குழப்பிக்கொண்டே தமிழர் நலங்கள் சாராத தேசியவாதம் பேசுவதும், தேர்தலுக்கான சிங்கள் எதிர்ப்பும். இந்த விடயங்களில் இவர்கள் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை விட சற்று உரத்தத் தொணியில் பேசக்கூடும் அன்றி இவர்களாலும் தமிழர்களது விடிவிற்காக எதையும் செயற்பாட்டு ரீதியில் முன்னெடுக்க முடியாது.

செயற்பாட்டு ரீதியில் தமிழர்களது பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் இருப்பின், முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரன் தனக்குள்ள அதிகாரத்தை வைத்து மாகாண சபை மூலம் இதுவரை தமிழர்களின் எத்தனையோ தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்திருக்கலாம். அதே நேரம் ஒரு காலத்தில் இவர்கள் தமிழர்களின் ஒடுக்கு முறைக்கும் அழிவுக்குமே காரணமாக இருந்தார்கள். விக்னேஸ்வரன் நீதித்துறை கடமையில் இருந்த போது அரசின் கைக்கூலியாக செயற்பட்டு தமிழ் இளைஞர், யுவதிகள் பலரை சிறையில் அடைத்தவர். இப்போது அத் துறையில் இருந்து ஓய்வு பெற்றிருப்பதால் தமிழர்களின் காவலராகத் தன்னைக் காட்ட முனைகிறார். தனது பிள்ளைகளை சிங்களவருக்கு தாரைவார்த்துவிட்டு இன்று தமிழ்த் தேசியம் பேசுகிறார். சுரேஸ் பிரேமசந்திரன், வன்முறைக் குழுவின் தலைவராக இருந்து பல தமிழ் இளைஞர், யுவதிகளைக் கொலை செய்யக் காரணமாக இருந்தார்.

எனவே இவர்களது வரலாறு, பின்னணி, வழிமுறை என்பவற்றைப் பார்க்கும் போது இப் பேரவையினாலும் தமிழர்களுக்கு எவ்விதமான நன்மையும் ஏற்படப் போவதில்லை என்பதே திட்டவட்டமாகத் தெரிய வருகிறது.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *